Bir Beyaz Ölüm
aç gözlü kargaların kan kokan nefeslerinden korurken kendimizi ölümler dost oldu aşkımıza metal bir soğukluk kaplıyordu cümlelerimizi ateşle oynayan bir yalandı dudaklardan dökülen /biz aşıktık gülüşün sisli bir yalnızlıktı/ ayrılırken iğreti bir yaşam vaat ediyordu düşlerimiz… bakışlarımıza kar yağıyordu bir beyaz ölüm kaplıyordu gözbebeklerimizi sığınak anların efendisi
Rasih Yılmaz
|