Hazin Bir Manzara (Manzum Hikaye)
Bir zaman devlet, dini, aklınca yasak etti
Bir sürü madrabazı, garib halka besletti
Bir nice zaman sonra akıllandı kafalar
Bir baktık ki, dört yanda, tutulmuş tüm kapılar
Her yeni düzen tutan, bir yeni fetvâ verdi
Zekât, fitre, sadaka, bin yeni yola girdi
İmâna zemin olan, dergâhımın hikmeti
Yeni bir tür ruhbânın, oluverdi serveti
Orta çağın küpüne altın basan papazı
Satın aldı ümmetten, pek ucuza namazı
Yedi, kırk, elliiki, yeni pazar adları
Parayla indi hatim, dikiverdi katları
Şimdilerde bir adam, etrafta birkaç çeri
Destursuzca daldılar beyaz camdan içeri
Dediler ki: “Sakın ha, çocukların rızkını
Kaptırmayın bunlara, bunlar Kur’ân kaçkını
Bak Kur’ân’da ne diyor, kâinâtın Hâlik’ı”
Dediler “Sen de kimsin? Önce kes şu saçını
Sakalın bile yok ki, ne bilirsin Kur’ân’ı
Kâfir, zındık, abdestsiz, İbn’i Sebe kopyesi
Senin bırak dediğin, bin yılın hikâyesi”
İşte böyle başladı, günümüzün kavgası
Pek de yaman çıkmıştı, kartelin yaygarası
Ayet, Hadis, deliller çıkınca birer birer
Kaşınmaya başladı, uykudaki beyinler
Belki yanlışlar da var, amma kim ayıracak
Doğrular Kur’ân ile, ilimle bulunacak
Ne olur durup biraz, Kur’ân’a bir danışın
Milletin imânına nurlu bir ufuk açın
Bazıları susuyor, “Bunlar doğru” der gibi
Doğru ise söyleyin, hoş olsun Ruh’u-Nebî
Değil ise tarihte bir de Bedrettin vardı
Kadere boyun veren fermânı kendi yazdı
O fermâna vardıran ulemâlar nerdeler
Hoca doğruysa eğer, nedir bu terâneler
Hâl böyle olunca da, bu sözlere kızmayın
Çuvaldaki yüzleri ortaya çıkartmayın
Her gün başka kibirle çıkan bir yeni hâmi
Sanırsın ki, ümmetde yok başka bir fedâi
Garibler meclisinde dehşet ahkâm kesiyor
Aklınca, harâb olan dîni tamir ediyor
Vâr ise ilmin çık da endâmını görelim
Sayende ulemâmız ne haldeymiş bilelim
Var ânın karşısına eyle ilminle mey’us
Yetmiyorsa irfanın kes sesini be deyyus
Her köşenin başına bir münâdi dikenler
Sesleri duyulmuyor, acep onlar nerdeler
Havârîler eliyle tekfîrâtı bırakın
İlm’i-dîn ile çıkıp bizleri aydınlatın
Yok ise söyleyecek doğru üç beş sözünüz
Bari edep harcıyla kızarsa da yüzünüz
Ellerinizden öpüp, başlara tâc edelim
Beraberce nebînin iklimine gidelim
Ya Kur’ân’a dayanan ilminizi fâş edin
Ya da dînin üstünden ellerinizi çekin
İlme âman vermeyen îman tâciri sefil
Havâri istemeyiz, Kur’ân’a Allâh kefil
Bu adam ve çeriler eğer yanlış iseler
Sizden medet yok amma, bakalım Allâh ne der
Kur’ân’da mesnet bulan her söze inanırız
Siz endişelenmeyin, biz Allâh’a yakınız
Şah damarından yakın Allâh’a varmak için
Bir de Kur’ân vâr iken size ihtiyaç niçin
Yalnız, bir edep var ki, tahsili epey zormuş
Amma o kutsî cevher, hele sizde hiç yokmuş
Mevlânâ gibi mürîd olursak edep için
Şemsler bulurlar bizi, bu endîşeden geçin
Edep ile Kur’ân’a yaklaştığımız zaman
Korkmayın gerisinden, Allâh Rahîm ve Rahman
Mustafa Nadi Taşçıoğlu
|
