Yorgunum
Öyle yorgun ki bu beden,
Seksenlik ihtiyar gibi,
Aşktır beni mest eyleyen,
Kırk yıllık hastalar gibi.
Öyle bezgin ki bu gönül,
Bakmaya yorgun gözlerim.
Güle dargın olmuş bülbül,
Ötmek istemiyor dilim!
Yağmur gibi aksa yaşlar,
Benim her günüm böyle başlar,
Kalbim hep içimde ağlar.
Silmeye yok ki mendilim!
Kime yar desem, yar desem;
Umrumda mı yar gülmesem.
Sende kaldı, aşkım neşem,
Bir nişanen yok sevgilim.
İdris Koşaca
|
