Dipdiri
Tütüne, rakıya müptelaydım
Çıkageldin
İçimde çirkin yok oldu
Aşkın lezzetiydi var olan
Şimdi sarhoşluğum senden
Derken
Karanlık veya aydınlık
Günlerimizi yaşayamadan
Vedalaşıverdik
Erkenden.
Veda, buselerimde gömülü
Zamanı öldürüyoruz
Farkındaysan
Boşuna bu çırpınış
Hezeyan
Veda sonsuza ulaşmasın
Sevda ise ilk gün gibi
Dipdiri.
Zalim ayaklarmıydı uzaklaştıran
Akıl baştamıydı
Ne dersin
Kaç uykusuz gece daha geçecek
Sensizliğe mahkum
Söylermisin.
Sefilliğe yuvarlama güzelliklerimizi
İçimde yeniden çirkini yaratma
Kalbimde yüzlerce şiir tomurcuklanıyor
Hepsi senin için
Bütün açmış çiçekleriyle
Şiirlerimin
Yeniden yeniden kapına geleceğim
Biliyorum
Gerçek değil
Zorlamaydı o gün merhametsiz veda
Söyle yar söyle
Kapın ne zaman açılacak bir daha
Bana.
2007-Ankara
Esel Arslan
|
