Martı Çığlığı
Kendimi kışkırtıyorum, tükenmiş gecelerde
Yorgun parmaklarım zor uzanıyor
Gecenin ağrılı, sancılı saçlarına
Aydınlığımı istiyorum
Aydınlığımı geri getirmeliyim
Çekerek karanlığın uzun perçeminden.
Hırslarımı yıkayamıyorum karanlıklarda
Şafağın ayazlarında özlemlerdeyim
Çırılçıplak yıkanmalıyım aydınlığında
Günün bedeni okşayan ısısında.
Ruhum nerede karanlık bulursa
Sığınmalarda
Reddin set çekti uçuş ufkuma
Beyaz bir martıyım ben masallarda
Aklım fikrim sende
Gönlüm ise firarda.
Kayıp neşemi arıyorum
Zifirlenen aydınlığım sendin
Çık saklandığın köşelerden
Çık artık
Sen saklandıkça bu martı
Köşe kapmaca oynar kadehlerle
Kaderle.
Seni özledikçe
Kaçıp sığındığım martı çığlıklı şehir
Eşim, güneşim sen oradasın
Bir bilsen ne haldeyim
Ağlarsın.
Aydınlık sabahlarımın günaydını
Bırak yüreğindeki masalları
Denizlerden gelen esinti
Şarkılarını taşır gün boyu
Maviye boyar gri ruhumu
Mavi olur dinlenir ruhum.
Üşüyorum
Bozkır da martı neyler
Kanadım kırık
Yaralıyım üstelik
İnat etme haydi at bir çığlık
Sar beni kanatlarınla
Gözyaşlarımdan deniz oldu mekanım
Sensiz kanat çırpamıyorum
Neyleyim sensiz denizleri
Haydi, haydi seslen durma
Bir martı çığlığı at boşluğa
Duyulsun bütün evrende sesimiz
Sesin yankılandığında Bozkırımda
Karışır yeniden birbirine nefesimiz.
Bak çığlıklarımı duyuyormusun
Acı içindeyim ölmek üzereyim
İnat etme ne olur, çığlığını bekliyorum.
2007- Göcek
Esel Arslan
|
