Sen bilirsin!
Sen bilirsin!
Nasıl istersen,
Her ne yaparsan,
Neye karar verirsen,
İtirazım yok, razıyım.
Tavırlarında ki, gariplik!
Ve tahammülsüzlük,
Bir şeyleri haber veriyor.
Ben anlamak istemiyorum.
Korkuyorum, çekiniyorum.
Kaprislerine yine razıyım.
Sen yeter ki, rahatsız olma.
Yan gözle bakma, içimi yakma!
Sen bilirsin, her ne yaparsan!
Seni azarlayamam, dayanamam.
Seni görmem dahi yetiyor bana.
Sen benim için, bir ilkbaharsın.
Ne istiyorsun, neler bekliyorsun.
Bilmiyorum hala söylemiyorsun,
Kişiliğimi önceden biliyordun.
Karakterimi sevdiğimi söylüyordun.
Evden işe, işten eve geliyordum.
Her ne söylersen yapıyordum.
Gücüm yetmeyince, bakınıyordum.
Her bir şeye senin için katlanıyordum.
Aslında hilkatime aykırıydı, olmamalıydı.
Duruşun, mücadelesini vermiştim, öyleydi.
Kadına ve kıza, kaprislere, işvelere ve naza,
Çok tahammüllü değildim. Tabi halimdi.
Ama sen, nasıl istersen ona da razıyım.
Çaresizlik içinde kıvranan, zavallı biçareyim.
Sevdim bir kere, takatsizim, halsizim.
Sen nasıl istersen, her şeye razıyım ben.
Mustafa Cilasun
|
