Sesimin Vadisi
Bulutlara bu kadar yakın olmamıştım bu kadar bulut olmamıştım sesimin bir canlıya çarpıp bu kadar güzel yankılandığını duymamıştım eldeki kuşu dala bırakmayı, daldaki kuşu gökyüzünde görmeyi, başladığım her şeyi bitirmeyi, bitirdiğim her şeye ise yeniden başlamayı bu kadar istememiştim. isteklerimin kamçısıdır, uzun uzak gidişlerin geri dönmesi!.. yanılsama başkalarının payına düşsün gayrı!.. ismin her hali gibi hissediyorum kendimi, öznelerin hepsi benliğimde sıraya girmiş bekliyorlar; ben olmak, sen olmak, biz olmak... biz olmak da yetmez yetmemeli biraz da onlar olmak... öyle iri memeli bir anadır ki hayal, hayatı besler...
Nevzat Tekin
|