Gitme...
Rüzgâr,
Nasırlı ellerinin parmak aralarındaki
Yangın sevdasında
Ürperten hissiyatı şefkatinin
Dokunduğu anda saçlarıma…
Yağmur,
Ağıtlar yaktığında
Aşikâr olunmayan türkülerin
Nağmeli damlaları devasız
Mariz gözyaşlarımda…
Bulut,
Beyaz mavi gülüşlerinin
Doludizgin
Kucaklamalarında
Aç bitap emzirildiğim ak pınarların
Issız tarla kıyılarında…
Güneş,
Yanık gözlerindeki tebessümü zarafetin
Bekleyişin
Günün çökkün encamında
Elvermez ki puslu renkler
Hatıralarımı uçtan uca boyamaya…
Ve yaşamak,
Nefes almak tamahkârca
Varlığının mükellef sofrasında
Pembe bir düş gibi kıt
Sana uzanamamak kadar bücür
Kuruyan yaprakların ayaz hazanında…
Keşke…
Küssem takvim yapraklarına
Atsam saliseyi uçurumlara
Salsam saatleri ıssız okyanuslara
Yalvarsam Tanrıya
Durdur diye
Ya da vursam zamanı
Karanlığın köhne zincirli mevkuf zindanlarında…
Katmerler bir bir döküldüğünde
Kaybolsa da mevsimler sükûnetle
Göçmen karlar düşse de yüreğimin orta yerine
İlkbaharsın her özlendiğinde
Anne!
Kal ne olur
Gitme…
Necat Necdet Demircan
|
