Türkiyem sallanıyor (Deprem)
Şiir
1
Çökmüş evlatların başında, tüm analar feryad ediyor,
Babalar sa içlerini çekerek, birköşede, öylece düşünüyor,
Evlatlardan her biri ise, enkazda, ana baba arıyor,
Gün ve gün, ne yürekler dağlanıp, ne ocaklar sönüyor,
Evet nice canlar gittiler, ve giden se, geri gelmiyor.
2
Ölsün insanlar ne çıkar, umurundamı görürse zarar,
Çünkü sen patronsun, müteahit sin, sensin mimar,
Ustaya emredersin devamlı, çimento dan durma çal,
O yetmedi, kum dan, kereste den de, biraz al,
Dilerim mevladan, yaptığın enkazlar da bir gün, sende kal,
Birgün sen de kal… birgün sen de kal …..sende kal…
3
Booşşveerr, aldırma sen, kat kâr üstüne kâr,
işte senin eserlerin, işte senin marifetlerin, bunlar,
Sanki yaptıkların hepsi, sanırsın, kâğıt tan bir duvar,
Ve Türkiyem sallanıyor, ne canlar yutuyor, bu kara toprak lar,
Senin gibiler oldukça, analar daha, çoook ağıtlar yakar,
çoook ağıtlar yakar.........., çoook ağıtlar yakar......,
Ramazan Kocapınar
|
