Şu canın canan adına dinmez seyri!
Her ne kadar geç kalsam da hayatı Anladığımı söyleye bilemen çok zor Mana mefkûresini yaşasam o hazzı Meşkiyle serinlemekte yakan bir kor
Ateş ne ki ten, zaten emanetteki yeti Bu hakikati hangi şekilde idrak etmeli Sermeli nefsi hani nerde illetin sebebi Aşk içinde seyrederek canı vakfetmeli
Ah bu canın canan adına dinmez seyri Kime meyletmeli bir duruş sergilemeli Gönlün sızısını hangi şifa ile dindirmeli İradeye ne demeli, kim için seyretmeli
Canan, revan değil mi ki en sevgili olan O da nihayetinde nefsi için yaşayan can Mana ile boyanmayan, ten ile oyalanan Zevkin kıvamı için uğraşan ama yanılan
Neden aldanır, yanılır, kandırılır bu insan Biliyoruz ki akıbette hesaba çekilecek can Neden halk edildi mizan akletmez ki insan Ey mahşerin haşyetinden habersiz yaşayan
Mustafa Cilasun
|