Elif
Bir ses der ki,mahzun,kalacağına,
Hüzzam makamından,sevdanı haykır.
Böyle dertli şeyler,çalacağına,
Kes telleri üstat, mızrabı da kır.
Bende hep duruyor,acı muhtelif,
Bir kahve gözlüyü,sevdi bu herif.
Şurda yürek diye,atarken ELİF,
Kes telleri üstat,mızrabı da kır.
Varsın eller sürsün,bir dolu sefa,
Düşsün payımıza,sevdadan cefa,
Kalmamışsa hatır,bitmişse vefa
Kes telleri üstat,mızrabı da kır.
Bende hep duruyor,acı muhtelif,
Bir kahve gözlüyü,sevdi bu herif.
Şurda yürek diye,atarken ELİF,
Kes telleri üstat,mızrabı da kır.
Erdal Okuyucu
|
