Elif
Ey kalbimdeki imanın hakikat çizgisi!
Ey Hak’kın ikrârında kalbime düşen bilinç!
Ey Muhammed aşkına ruhuma Ruh üfleyen!
Ey Levh-î Mahfûz’unda kalemlerin sahibi!
Ey emrettiği gibi dosdoğru kılan Rab’bim!
Lazım ol ki sevgilim,bir tek Sen ola kalpte
Lam gibi,Elif gibi,He gibi yok evrende
Leyl senden,nehar senden abestir tek bir şüphe
Lütfun sayılmaz iken bu can ile bedende
Lütfun isterim Ya Rab,muhtaç etme namerde.
İdrâkten uzak duran,manadan ırak Sana
İnsan doğum ve ölüm,cihandır buna mesaj
İstif Günü gelince çıkmak var huzuruna
İmanlar sana meftun,kevserinle hoşferah
İsmin içir Ey Elif koyma bizi narına.
Fâzlına ermek senin,ne kutlu bir düğündür
Fark etmemek zor Seni zerrenden olsa akıl
Farzdır Elif’i bilmek nedir bu inat,küfür
Fâsık olmak kâr ise Ey Elif,Sen süründür
Fâzlına ermek senin,ne kutlu bir düğündür.
Muhammed Ali IŞIK
2007 / İstanbul
Muhammed Ali Işık
Muhammed Ali Işık
|
