Çocukça
Sen bir çocuksun
Çocukça gezindin etrafta
Kahkahalardı senin ciddiyetin
Gökyüzüne resimler yaptın
Güneşi karaladın
Batırdın ortalığı
Tüm oyuncakları kırdın;
Bir güldün, bir ağladın
Öğrenemedin konuşmayı
Çığlık attın kulağına dünyanın
Sağır ettin herkesi
Çocukça bir hata yaptın
Oynama yıldırımlarla
Depremlerle oynama
Artık kimse duyamaz sesini
Ey şımarık palyaçom benim
Sen bir çocuksun
Ve hiç büyümeyeceksin
(13 Mart 1995)
Vefa Lök
|
