Si-hi-ya
Hiçbiriniz bilmeyecek Sihiya`yı
Öğrenemeyecekler de
Kiminiz bir şehir ismi
Ya da memleket sanacak kiminiz
Ve atlasları açıp okyanuslarca arayacak
Hint`i, Çin`i, Macin`i,
Tarihleri paralayacaksınız
Bulamayacaksınız.
Sonra kız ismi sanacak insanlar
Sevdiklerinin, bildiklerinin adlarını araştıracaklar
Belki de komşu kızları birbirlerine
Şüpheyle bakacaklar
Dost düşman insanlar ömürlerince
Sihiya`yı arayacaklar
Ben de Sihiya`yı arıyorum oysa
Biliyorum O bilinmezliğince güzel
Manalı, bulunmazlığından yana
Belki her yerden, herkesten uzak
Belki, tanırız sesini duysak
Si-hi-ya: Kirlenmemiş isim
Si-hi-ya: Duyulmamış ülke
Si-hi-ya: Bilinmeyen, ulaşılmayan
Bir yer. Bir isim...
Si-hi-ya: Baharla gelen her mevsim
Onu İspanya gecelerinin sarhoşluğunda
Hint şarkılarının korkunçluğunda
Belki Cin seddinin gerisinde duyuyorum
Öylesine derin bilinmezliği
Ki uzak olduğu kadar yakında; biliyorum.
Si-hi-ya: Büyük tarihler kadar eski
Yaşanmamış aşklar kadar sonsuz
Si-hi-ya: Ak saçlı bebek
Si-hi-ya: Sangtundan görünen melek
Dudak değmemiş bir şarki düşün
Bir çiçek. Hiç açmamış omur boyunca
Ya da yüzyıllar önce yaşamış
Bir kavmin başkentini görürsün
Ve yüzyıllar sonra belki
Bu şiirde Sihiya`yı bulursun.
Si-hi-ya: Sonsuzluk tanrıçası
Si-hi-ya: Bilinmezlik türküsünde
Yüzyıllar önce Çin`deydi belki
Si-hi-ya: Venüs`ten güzel Venüs güzelliğinde
Ergun Evren
|
