Sevdiceğim
önce sakalımı kestim
kendi ellerimle
arkasından nice sevdalara söylenen
doyumsuz nağmeleri
sonra selamımı kestim
gözlerimde kaybolurken istanbul
önce sen geldin aklıma
mütevazi gülüşünle
arkasından ayrılık türküleri
sonra yaşamıma gönül bağlayan dostlar
ve şimdi sevdiceğim
bir deli gönlüm
hırçın deniz
tutsak benliğim yarınıma
kalırmı bir anlamı yokluğunda
gökyüzünün maviliği
boğazın sıcak meltemi
natıonele kadar gelen
yosun kokusunun
aslında sevdiceğim
aradığım
istanbul değilmiş
senmişsin istanbul
neysekidiyorumda
şimdi uzağım
yoksa sensiz yaşamakta zor
istanbulda
birgün gelmeliyim ıslak olsada yollarına
oturmalıyım asma ağacının gölgesine
sana gelmeliyim sevdiceğim
beyaz ellerini tutmalı
buğulu bakışlarını görmeli
etli dudaklarından öpmeliyim
çıldırasıya
sus sevdiceğim
istedim
bir kerede bizim için çalacaklar
rodrugoezin gitar konçertosunu
sazlar kemanlar acılarını bir kenara bırakmalı
bu bizim dansımız bir ömür sürmeli
katıksız ekmek gibi
sade ve yavan
bir kez daha boşalsa tüm masalar
sığmazdık biliyorum yüzlercesine
ne zaman ilgilendirirdi beni
nede kaçak bakışlar
kıyamet günü gelmiş
varsın gelsin
oda bizim dostumuz olsun
eey gönül verdiğim
senin için yaşardım
varolduğum sürece
fakat böylesine
etkisiz ve tepkisiz durmak
yıpratıyor kahrediyor
tamda kanatlanıvermişken
düşüyorum dizlerime
dizim yara dizim kan
yine puslu akşamlara gömüleceğim şimdi
gölgesiz bensiz
ve yine sen düşeceksin aklıma
hançer misali yırtarak karanlığı
birkez daha arayacağım
küçükçekmecenin
lastik veçam ağaçlarının kokusunda
bu sefer yürüyerek ineceğim çıkacağım
yokuş yukarı yokuş aşağı
sevmiyorsun biliyorum
kulaklarımdaki gidiyorum şarkısının uğultusunu
sen dur ben kendim yitip gidiyorum
bir yanımda sen diğer yanımda istanbul
yine yağmur çiseliyor ılık ılık
içim bir ürperti bir yangın
arkasından fırtınalar boranlar estiriyor
bacaklarım titrek gözlerim faltaşı
ellerim sımsıcak duruyor
hala bir sıcaklık
usumda sen kalbimde
senin gözlerinle
öylesine gidiyorum işte
sevdiceğim
alyakuza
Yalnız Kurt
|
