Doğunun Şairleri
iste doğu, ki sen ki sanki
pir sultan ile baki efendiyi
sırmalı bir çiğdemde birleştirerek
Rumeli kılan dize
iste doğu, hilkati güzün
ne zaman giydiysek o kadar hüzün
ve ağır, ürkek ve beyaz
bir sülüne benzeyen örtümüzün
kat kat altındaki sağır bir hırka gibi
olumdur, dar gelir eğnimize
iste doğu, ki orda her şey
kendini yineliyor batarak
orda her şey batıdan batıyor
ve bir ay ışığı dahil olup gülümsememize
o doğu ki daim düsen bir yaprak
yahut utangaç bir yakut ile
tartıla tartıla incelen sözün
çıkarır nakısını gözlerimize
o doğu ki simyacısıdır
siyasetin katledilmiş bir gülün
yahut bir çile haneye benzeyen yüzümüzün
ve sevgili, gam sultanidir orda
yani doğuda, solgun bir melanetle doğan
büyük boynu gecenin ve gündüzün
ve sairlerdi sevda askerleridir
kızıl bir kadife kadar mağrur
yahut bir şayak kadar hırcın
ve vakur
gönlümüzün
Hilmi Yavuz
|
