Düşlem
bir ikili düşlemin ortasına sürüklendim yüksek ateşlerin burgusundan geçip bir başı mağrur sevgiliden alınan öpücük gibi her zaman cesur her zaman yürekli bilmesemde kanıma giren bu serseri sevgilinin kimliğini bu karanlıklar benim değildi bu tapınım bu adresler bu zelzeleli mevsimler benim değildi yalnız seslerimdi sessiz uzak zamanlı duvarlarda yansıyan anlamıyor bilmiyordun içimde nice çınar ağaçları devrilmişti kim kesmişti dallarımı böyle hayasız arsız kansız heyy vicdansız alyakuz
Yalnız Kurt
|