İz
gidiyorum dudaklarında ürperten bulanıklıkla
korlaşan tortulardan soru imleri bırakarak
çiğnenmiş bir mevsimin gücenik göğüne
alnında çözüldükçe büyüyen hüznün dilsizliği
izi keşkelere karışmış zorlu bir ikilem
gölgelere düşen güz dönümü burukluğunda
uzak mevsimlerin yüzünde yalnız yabancılığı
hangi acının örsüne değen zamana denk
dudaklarındaki gülüşün yarım kalmış menevişi
sinsi bir elin hoyratça sildiği izde
geride kalan boş bir kovanın uğultusu
anlatır düğümlenen esrarın karmaşık dokusunu
Selami Karabulut
|
