Güz Geldi
güz geldi uzaklardan ağlayarak
ayırdı kızgın toprak bacaklarını
azgın bir erkek gibi yağmur
giderdi dişisine susamışlığını
güz geldi yaprakları sarartarak
kuşlar topladılar pılı pırtılarını
şimdi güneşli uzak bir kıyıda
düşlerimdir denize giren
bir balığın pullarının arasında
güz geldi buna üzüldüğüm yok
ama bu havalarda bir ağırlık var
çözülmüş sanki bütün acılı yürekler
bir acı küre oluşmuş yerkürenin üzerinde
güz geldi bayram burukluğunu taşıyarak
kimi yine yaşayacak,bakacak kimi yine
bir küçücük çocuk pencerede düşler kuracak
yağmur damlaları çarpacak camlara özgürce
düşlerineyse çocuğun kırılmış umutlar damlayacak
Celal Kabadayı
|
