Meçhul Dost
Dostluğu öğreniyordum sonsuza doğru
Dostluğu seninle buldum ey vefalı dost
İradeler kayboluyordu bilinmeyen yöne doğru
Bütün dostlar sahipsiz kalıyordu ey dost
Nice dost kervanlarını dolaştım yıllarca
Bana kendi olamadılar yalan çıktılar ey dost
En karanlık anlarda aradım seni günlerce
Bana seni yaşattıramadılar hiç oldular ey dost
İradem hep seni istiyordu bunu perçinliyordu
Daralıyordu içim sen olmayınca ey dost
Gidemiyordum sensiz bir yere kalbim inliyordu
Mezarım bile güzel olurdu sen olunca ey dost
Vakkas Arslan
|
