Garip
Garip insana sövüp sayarlar
Fırsat düşse gözlerini oyarlar
Her yerde kötüler adını yayarlar
Süslü püslü söz eder onu boyarlar
Kulaktan dolma sözlere kanırlar
Garipi hep kötü anırlar
Kendileri yedi bitirdiler
Garibi canavar sanırlar
Garibin derdi arşa yükseldi
Vicdansızlar bağrını deldi
Yetimliğide tattı fakirliği de
Garibi alaya alır gülerler
Çile keder ızdırap
Garibin dostu sensin yarab
İnsanlar zalim insanlar vefasız
Garibin günü geçmez rabbim sensiz....
Feramuz Görel
|
