Synallagma
-gitme-
Öylesine söylenmiş her sözün
ardındaki kuşku sensin
sevgilim...
terkedilmiş bir hazan gibi
çırpınan hislerimde
güzelliğinden belki
belki de uzak bir şehirde
unuttuğundan
yüzündeki gülümsemeyi
Sen devirirken vakitsiz
bir sonbaharı üzerime
Ben yalnızlıklar üleştim
ağlamaklı kent çocuklarıyla
Avuçlarına bıraktığım
o solmuş gül için gitme...
Çünkü bilemezsin
esrik bir ayrılık şiiridir gidişin
her dizesi ayrı ölümler çağrıştıran
sen unutsanda
her tökezleyişimde
dizlerinin dibine düştüğümü
unutsanda
başımı omzuna dayayıp
gecelerce ağladığımı
Ne benim
ne de ellerin
kendinin olmak için gitme...
Çağlar Varol
|
