Seviyorum Bu Kenti
seviyorum bu kenti
elimde degil.
deniz diyorum içimden
islaniyor kediler.
gözleri bugulu çocuklari
öperek geçiyorum yanindan.
masalarda unutulan öpüsleri
bogulmaktan kurtariyorum.
seviyorum bu kenti
elimde degil.
hep ayni adla açiyorum kapimi,
bir çocuk agliyor ardimda.
ansizin günes ansizin agaç, sasiriyorum,
özenle yürüyorum yollarda.
trenleri varmasa da çocukluguma
birakmasa da yakami
tozlu sözler,
nergis kokularindan süzülen
yagmurla teyelleyip içimi
kadinligina düsüyorum en unutulmus sokaklarin.
seviyorum bu kenti
elimde degil.
gözlerimi karartiyor gölgesi yolculuklarin.
Zeki İlker Doğan
|
