Düşler
Oysa düşlerimiz vardı yaşayacak
Katıksız ekmeğe katık,
Yârsiz yüreklere yâr
Pir Sultan’sız Sivas’a turna gibiydi düşlerimiz
Toprağa cemre düşmüştü,
Kor halinde ateşti her yer.
Büyürsem, düşlerim kadar büyürüm diyordum
Büyüdüm şimdi, düşlerim de büyüdü
Ama onlar düş olarak kaldılar hep
Büyümek istemiyorum anne… imdaaat!
Büyüdükçe düşlerim de büyüyor ve yaşanmamışlar hanesine yazılıyor ömrümün. Bu yüzden eksilerek, eksik bırakarak ve sancısını duyarak büyüyorum yaşanmamışların…
Yaşanmamış hayatlar biriktiriyorum yaşlandıkça
Mağlubuz bu hayatta
En az eksilerek çoğalan düşlerimiz kadar
E Hanoğlu
|
