Mavi Tebessüm
`H. Özer`e`
Mavi tebessüm uçuyor zarif kanatlarıyla
Bana doğru beklenmeyen yakut düşle beraber
Gamzelerden fırlatılan simsiyah ok ve yayla
Vuruyor beni denizin dibinde beni bir mücevher
Aranır ak tepelerde sıcak yağmur nisanı
Firunzede açan çiçek beyaz açacak bu yaz
Yıldız yıldız dökülüyor senden incinin kanı
Söylesene bana niçin ölen sedef ağlamaz
Veda gülleri üşümez senli son sabahta
Avazı çıktığı kadar bağırıyor bak ölüm
Dudaklarım kavuşsaydı elindeki hayata
Açılırdı bakışlarda melek sonsuzu düğüm
İsimsiz geceye mavi duanın ruhu dolar
Yağmur durup izleyecek siyah göze bakışı
Elmas dünyanın içinde gümüşten bir ışık var
Ancak kollarında güzel şu güneşin batışı
Tebessümünü saklamak gelmedi hiç içimden
Şiirlerim gül hüznünün yandığı yerdedir
Dalga masumluğunda bir çığlık yolda yeşeren
Kelimelerin ölümdür, gidişin ölümsüz kir.
Ecel uçurur beni, sen yine yanımda yoksun
Ardına kadar açılmıştır ölüm kapıları
Senin gözlerin başıma diker bir taş ; upuzun
Ölümü hep sende arar son ölüm ihtiyarı
Bak izlemiyor artık kimse secdegâh toprağı
Dolanamıyor rüya çölünde serseri akrep
Ağzımı kapatırken sessizce örümcek ağı
Akıyor sana doğru benden kırmızı mürekkep
Ellerinde dillenirken melûl türküsü hüznün
Benim uçurumum uzuyor senin düşlerine
Gurur abidesi buz masalı bir ölünün
Gözlerinde kaybolacaksın kendi yerine
Sessizlik kırlangıcının kanadını öpme hiç
Kaldırımın çukurunda eriyen uykusunda
Kanım yerine güldeki bülbül damlasını iç
Gül dudaklarının bende ölen uğultusunda
Senin bûsenin ümidi kadar rana olacak
Toprağın üstümde sıra dağ gibi yükselişi
Başucumda şarkısına başlayınca çıngırak
Sonsuzluk pınarı olur hep yılanların dişi
Ümran secdelerde büyürmüş ümit duada
Ayrılığı satıp çingene hülyalı geceye
Yaşımı sen dökeceksin senden çıkacak sada
Ubeydi olacak yüreğin Allah`a O diye
Melek olmanın zamanı geliyor yüksel artık
Canın arkasından bakmamalısın bana öyle
Yalnızlığı kutlama yüceliğini bıraktık
At aya doğru bûse koyup kan kırmızı güle...
Sen de hoş geldin de sessizce gelen Azrail`e...
Ömer Faruk Alp
|
