Akşama Yakın
En üşüdüğü yerde gözlerinin Yalnızlığım oniki`yi vurur Her pencere açılmaz ya maviliğe Boşuna değil duyduğum ekmek kokusu Bir hüznü ağlar gözleriyle akşam Kadınları kalmamış bir caddede Yorgun bir kalem kırılır avuçlarımda Ölüme yakın nasıl parlarsa bir yudum su Karanlık odalarda tütün kokusu Eski bir resimde gençliğim var.
İbrahim Niya
|