Akşama Yakın
En üşüdüğü yerde gözlerinin
Yalnızlığım oniki`yi vurur
Her pencere açılmaz ya maviliğe
Boşuna değil duyduğum ekmek kokusu
Bir hüznü ağlar gözleriyle akşam
Kadınları kalmamış bir caddede
Yorgun bir kalem kırılır avuçlarımda
Ölüme yakın nasıl parlarsa bir yudum su
Karanlık odalarda tütün kokusu
Eski bir resimde gençliğim var.
İbrahim Niya
|
