Bir Tutam Ömür
Bir tutam ömrü yaşıyorum
Biçilen zaman aralığında.
Öğretilenlerle devam ediyorum yoluma
Gördüklerimle,seçtiklerimle,verilenlerle birlikte...
Hepsinin sorumluluğunu alıyorum üstüme,
Birgün bir yerde hesap vermek üzere.
Sevgiyle beslenmeye dikkat ediyorum,
Bazende nefretle...
Sevginin pahalı olduğu zamanlarda!
Yoluma çıkanlara bazen çarpıyorum,
Bazen görmüyorum,
Bazen de yanıma alıyorum.
Her seferinde dönüp arkama bakıyorum;
Yine keşkeler çoğunlukta tabii...
Sonra devam ediyorum.
Bazen okadar düz oluyor ki yol,
Koşabiliyorum
En sevdiğim papatyaları toplayarak.
Bazen de öyle taşlı oluyor ki;
Topladıklarıma sarılarak,
Bir an önce bitirmek istiyorum yolu.
Yol arkadaşlarıyla daha eğlenceli oluyor yol!
Bazen yönü tayin ediyorlar,
Bazen arkandan geliyorlar,
Bazen önüne geçiyorlar,
En kötüsü bazen de yolun ortasında bırakıyorlar.
Ama ben hep yoluma devam ediyorum.
Ne yürüyerek yolumu uzatabiliyorum,
Ne de koşarak bir anda bitirebiliyorum.
Ben bana verilmiş,
Bir tutam ömrü yaşıyorum.
(1999)
Özlem Yılmaz
|
