İnan Değmez
Gecenin sessizliğinde bir kahkaha yükseldi
Bir sitem saklıydı altında ve
Kalemin ucunda kelimeler bir bir serildi
Neydi onu uyutmayan
Neydi gece yarısı kalemi eline aldıran
Yoksullukmu?Hayır onun gönlü zengindi
Yanlızlıkmı?O da değil insanlardan uzak olmayı yeğlerdi
Yuvasımı yoktu?Belki ama oda onu yıkmaya yetmezdi
Öyleyse AŞK!
Elinde kalem bu sözcüğü yazarken titredi
Bir damla yaş kağıdı öpü verdi
İnanmadığı bir sözcük için
Birşeyler yazmaya değmezdi.
Rüya Ersoy
|
