Kaldı
sen yaşantım sen beni can ile derleyen
tamda ölümüne bir aşkın ortasındayken
seni dünyalara deryalara değişmem derken
gittinde mutlumusun geride sen kaldı
öyle bağlıydımki boş hayale kandım
yine kör yalnızlıkla başbaşa kaldım
bir umut sandalını sana yolladım
gönül içindeydi dertler bende kaldı
senmiydin gönül kafesinde kitli kalan
yoksa benmiydim kör düşlere inanan
güllere selam söyledim yeni açan
varın yare dedim solanlar bende kaldı
bir nefeslik dumandı aşkımız belkide
sonu olmayan hayaldi bu senin içinde
bir bahar havasında umut ikliminde
yeşiller seni sordu kuruyanlar bende kaldı
Ümit Akyıldız
|
