Ölümsüz Hüzün
Ölü ışıklar içinde yüzüyor solgun karanlıklar
Uykusu var gecenin bulutlara yaslamış başını
Sana doğru akıyor zaman bir girip bir çıkıyor ruhuna
sersem bir düş görmüş gibiyiz
Anlamsız bir bakış ve bir sessizlik tüm sahip olduğumuz bu
Ne kadarını elime alabilirsem baskışlarının hepsi benimle gelecek
Seni asla saklamıyorum kendimden
Koşarken hep saçlarına takılıp düşüp ölmeyi isterdim
Şimdi saçların boynuma dolanmış bir ip
Gözlerinde bulduğum tüm renkleri kaybettim yağmurun gölesinde
Yağmuru seviyorum bana sensizliği hatırlatıyor
Yağdıkça gece daha bir derinleşiyor sanki
Tüm sokaklar birbirine düğümlenmiş
Her şey yerinde hep aynı duruyor
Renkler değiştikçe zaman geçiyor
Bir kez daha izin ver kendine kaybolup gitsin
Bir kez daha aldat kendini hüznün anlam bulsun göz yaşlarında
Sana ait tüm renkleri savur gökyüzüne düş olup dolsun geceye
Kanat rüzgarı estikçe öldürsün beni
Hakan Şengörün
|
