Dönemeç
`Şiir`de bir güneştir, ruhları aydınlatan`
Ütopik bir efsaneydi taşıdığımız oysa gözlerimizde at gözlükleri ağzımıza vurduğumuz gemle oyalandık durduk seneler kovaladı seneleri
Artık boşalıp dizgin`lerinden güvercinler boyunlarına vurulan Gülistana kanatlanır bir kazip ertesi öncenin bahar`sız zemheri iklim`inden kurtulup şair ıslatan bulut`lar yedi coğrafya`dan buhar alıp bir derya`yı besler ki Yunus`la Parina koyun koyuna
Güneş`e kanat çırpan martı`lar biliyorum üsküdar`ı geçtiniz bir ümit`tir ardınızdan Kezban`ın gözleriyle çağla`ların düet`i dağarcığımda geliyorum çok çok merkür`de tıkanırım bulut`ları geçeyim hele bir bir can simidi atarsınız zahir...
Ömer Asım
|