Zaman Kaymaları
bir damla düşer, saten gece yırtılır,
rengi dökülür, lacivert olursun..
bugün dün mü, yarın mı,
babamın babasıyım, yada oğlumun çocuğu
buzullarda çözülürken gençliğim
böyle uzun değildir de kaymalar bazen
küçük bedenine sıkışır
bir el olur göğsünün üstünde
nefesi alkol fırtınalı yüzüne
çarpan, kusturacak öpmeler...
bir pervane böceği gibi kendi
etrafında dönmeler...
uçuşan şeyler senden,
kopan çınarlar köklerinden, Topkapıda bir yerde
girdaplara düşüyorlar bazen içe bazen dışa
dönen girdaplara
geliyor veya gidiyorlar
yuvarlak genişleyen zelzelelerle
böyle dönüp durmazda kaymalar bazen
hüzünle çekilmiş Gitane dumanı gibi acı
büyür büyür
için senden büyük olur
çözülür çizgiler
zaman kaymaları
bir avuç su olursun
ay boğulur.
Temmuz-2000
Hakan Ege
|
