Aşk Romanı
ben bu romanı iki kez okudum
ilki yıllar önceydi/dinleyen sen!
mevsim bahardı/aylardan nisan
mayıstı belki...
ne açan çiçekleri kokluyorduk
ne yıldızlara bakıyorduk /yıldızlar da neydi!
bana göre sen,
sana göre ben / yıldızdık zaten....
hatırla!
eli kılıçlı kahramanıydık / çekilen filmlerin
kesiyorduk zamanı/orta yerinden
korkumuz yoktu kimseden /dünya bizimdi...
üstüne düşüyorduk gökyüzünden
hangi haritaya olursa olsun /farketmezdi.
yatak yapmıştık ikimize/ ağaç diplerinden
adımızı yazmıştık gövdelerine,
sonra da sarılmıştık /birbirimize sarılır gibi
ne güzel!...
şimdi soruyorum kendi kendime
-ne kaldı geriye o günlerden-
ben bu romanı iki kez okudum
ikincisi şimdi / sen değilsin dinleyen
mevsim hazan /aylardan eylül
ekim belki...
bak! çiçekleri kokluyorum,
yaprakları topluyorum / dökülen
adımız silinmiş gövdesinden /ağlıyorum...
yıldızlara bakıyorum /yerine gelmişler
sana göre ben,
bana göre sen / yıldız değilmişiz meğer
şaşıyorum!...
aslında
ne eli kılıçlı kahramanıydık /çekilen filmlerin
ne de dünyayı bize vermişlerdi,
haritada yer bulamamıştık zaten...
tek farkı var okunan romanın
okuyan bendim hala
değişmişti artık dinleyen!...
ey sevdiğim!!!
hazanımın bahar yeli!
eylülden / ekimden esen...
aynı romanı okuyoruz da / ne garip!
sayfalarda buluşamadık.
haydi gellll...ALİİİİİİİİİİİ......
Tayyibe Atay
|
