Egoist Şiir
Ben seni hiç sevmedik ki
Sendeki gizemi sevdim
Kendimi sevdim bir de
Senin yerine
Ben seni hiç sevmedim ki
Kızdığında çatılan kaşlarını sevdim
Bi de altındaki gözleri
Renkli değillerdi ama
Olsun yine de sevdim
Ben seni hiç sevmedim ki
Atasözlerinin aksine
Düştüğünde ağlayan yanını sevdim
Kendimi sevdim bir de
Hiç kalkamadım ki
Ben seni hiç sevmedik ki
Yere düştüğünde kuşları
Tutulduğunda balıkları
Kafesteki hayvanları sevdim
Senin gibi kaçamazlar ki
Ben seni hiç sevmedim ki
Kavga eden çocukları sevdim
Ki barışırladı en sonunda
Oysa ben seninle
Hiç kavga etmedim ki
Aslına bakarsan sevgilim
Ben hayatta iki kişiyi sevdim
Bir beni
Bir de kendimi
17 temmuz ’98
Mehmet Arslan
|
