Ve Sonra...
Sonra...
sonra gözlerimi karanlık sonlara çevirdim
insanları gördüm
on insan , yüz insan.
bir yürek gördüm
bin yürek , onbin yürek gördüm
ben yitik insanlar gördüm...
her biri acıyla,
çaresizlikle,
umutsuzlukla onbinlerce parçaya ayrılmış
kanayan yürekler gördüm.
her bir yüzde kendimi gördüm
ağ la dım.
ağladım çünkü artık bir mum ışığı kadar da olsa
sıcak umutlarım, sevgin vardı.
ağladım çünkü umuda açılmayı bekleyen
milyonlarca kapı,
ama yalnızca benim olan sen vardın...
Mehmet Arif Kurdoğlu
|
