Hükümsüz Yabancılık
Sen ve ben sevgilim
Zaman garında yolları kesişen iki yolcu
İkisinin de elinde iki yabancı valiz
Çok bildik hükümlerle dolu
Adamın yüzü aydınlığa kurulu bir güneş
Kadının ki güneşi yutacak bir gece buğusu
Başucumda duran bayramlık ayakkabılarım ve
aklımda hınzır bir gülüş çocukluktan kalma...
Gözbebeklerimde yanlızlığa koşan bir gelecek telaşı
kulaklarımda çınlayan mevcut bir hükmün nakaratı
bana beni vurduran o yaralı satırları
hatırlatıyor belki ama seni getirmiyor bana
biliyorum...
Sevda ayrılığı tanımıyor sevdalı olsa da
seni bekliyor gençliğim bin yıl yaşlansa da,
Bir yanım git diyor
kalmanı isteyen hayallerim ,gidişine yaş döken gözlerim
işbirliği yapıyor bir kez daha kal diyor sana
adeta hüküm sürercesine satırlarıma...
Şimdii
Sensizlik okşuyor başımı hoşbulmuş bir edayla çoktan
Üzülme sen avuturum ömrümü seni ben yarattım
ben yarattım evet seni hiç yoktan
yalan...
Sensizlik diye bişiy yok
Sen olmadığına göre sevgilim olmama ihtimalin hiç yok
Sarsıntıda hislerim ve o iki kelime şokta
Dilimin ucundan dökülüvermek istiyor
Ama artık onları sana söylememin imkanı yok!!!
Asima Azra
|
