Denize Düştüm Sana Sarıldım
kolum kanadım kırık
bir mahşer kalabalığında yalnızım
çarelerim tükendi
deli çağlayan nehirlerde susadım
denize düştüm sana sarıldım
sen yüz çevirdin benden
ümitlerim asıldı darağacında
enstürmanım yalnızlık
herkasin güldüğü fasıllarda
unutmam unutmam gerekmiş
öyle dişyor dostlarım
denize düştüm sana sarıldım
sen yüz çevirdin benden
kırık kalpler albümünde
baş köşeyi kaptı fotoğrafım
artık tükendi dilimde beddualar
kalmadı sana intizarım ahım
anlamıyorumbu dolunay yalnızlığı sadece bana neden?
sana gelip sorsam sen anlatırmıydın?
denize düştüm sana sarıldım
sen yüz çevirdin benden
yarım kalmış bir roman gibi hayatım
tamamlansada sonu hep hüsran sonu hep kahır
bilmem uzun caddelerde bir kaldırımmıyım?
üzerime hergün binlerce ayak basılır
denize düştüm sana sarıldım
sen yüz çevirdin benden
ben pek bilmem sevincin neşenin tadını
doğduğum günden beri ısdırabın her çeşidini taddım
duvardaki saatin saniye koluyla sallandım boşlukta
on ikiyi vurduğu zaman seni hatırladım
bir çınar ağacıydım yaşlı dik
dallarım yere değdi
eğildim yıkıldım
dışarıda yağmur başladı radyoda hüzzamlar
masamda kağıt kalem vardı
elimde zarflar
yazmaya gerek kalmadı
hayatımı anlattı sana
beyaz kağıda damlayan kırmızı yaşlar
denize düştüm sana sarıldım
sen yüz çevirdin benden
Fatih Çınar
|
