Sen`li Sensizliğim
Hangi bahane avutur beni bilmiyorum
Kim inandıracak beni sensizliğin imkansızlığına
Hangi aşk imkansız değildir ki
Hangi büyük aşk, soruyorum,
Göremiyorum başka ilaç bu yalnızlığıma,
çok mu fazla istiyorum seni
çok mu fazla oldu bu isyanım
yoksa kelimeleri mi karıştırıyorum
kelimelerim mi yetmiyor yoksa anlatılmazlığına,
Kanıma dokunuyor yaklaşamamak sana
Ela gözlerine doya doya bakamamak
Ne acı seni sevememek, sevilememek
Ama yetinesim var gülüşünle
Yitesim var sende, karışasım var aynılığına,
Sen üzme kendini ben bana yeterim
Bende ben var, sen var, biz varız
Bana bunlar yeter de artar bile
Bakarsın yarına sadece biz kalırız
Sen düşünme
bunca zaman geçirmişim sensiz
alışırım ben sensizliğime
alışırım elbet bu sen`li sessizliğime...
22 Mayıs 2001 10:50
Yusufcan Köksal
|
