Ufuktan
Kızıl şafaktan damlayan kor yaş,
Bir üzümün salkımı gibi yağmura karşı,
Akşam çökünce buluta bir acı,
Yansır sanki gövdesine yavaş yavaş,
Geçince şarkılar bir kuşun eteğinde,
Anlarsın ki yaz gelmiş kaybettiğin çiçeğe,
Bilinen bir ses ya da gülüş,
En sevdiğin dostundan bile farksız,
Geçtiğin aynı yollar ateşe karşı,
Aşık olduğun şehirlerden sana doğru.
Kızıl şafaktan damlayan kor yaş,
Nedense söndüremez beyaz bulutları,
Yaşın olsada yedi ya da seksenbeş,
Bilirsin ki gökyüzü umudun sonsuzluğu,
Bir ağacın dalındaki mor menekşe
Ya da toprağa düşmüş bir çilek,
Sana mavilerden bir demet getirecek
Ve kayan bir yıldızdan kopan bir dilek
Kalbinin gökkuşağına çarpan bir renk,
Benziyor kızıl şafaktan damlayan kor yaşa.
Özlem Ertaş
|
