Dağlara Sorsam
Eyvah! O canan o eller kimlere kaldı?
Korktuğum anı gördüm gözüm karardı
Artık ne teselli ne umut kaldı!
Dağlar hep vakursunuz hep başınız dik
Benimse aşktan yana başım hep eğik
Nasıl taşınır bu yük bir öğrenseydik
Ben de haddimi bilir sevmezdim seni,
Dağlardan sormazdım aşkı bileni
En yücsine bakıp iç geçireni
O da kavuşamaz görse de her an
Anlatamaz derdini yoktur bir soran
Yetmez bir bulut onu okşayan saran
Şimdi bir başıma rıhtımda yalnız
Yoksun yanımda gözü zeytin yüzü nurlu kız
Artık herşey bomboş etrafım ıssız!
Dalgalar vuruyor sert duvarlara
Karşımda boğazdan eşşiz manzara
Derdimi söylüyorum serin rüzgara
Seni çağırsın bana gittiğin yerden
Koklasam saçını her bir telinden
Okşasam doyamam o nur teninden
Eyvah! O canan o eller kimlere kaldı
Korktuğum anı gördüm gözüm karardı
Ve umutlarım yine mahşere kaldı!
Onur Zeybek
|
