Böyle Olmazdım
Ben ayrılsaydım bedenimden böyle olmazdım
Canımın cüssesiz huzur bekçisi
sen olmadığında,gönlümde hırsızlar kol geziyor.
Gark oldu meftun olduğum biçare ateşler sellere
ve sen; zinciri masum özgürlüğümün,
şölensi keyfi, acizane esaretimin.
Kaldığım deruni sevdaların, evsahibi zifir odalarda
bir ışık yetmez tüm mahsumiyeti aydınlatmaya.
yine sen, bitimi hiç dönülmeyecek kesik yollarımın,
su üstüne çıkmış hali, kahrolası kuruntularımın.
Cesaretim olsa, sana `gitme` derdim
Ama gitmeyince gelmiyorsunda..
Bıktım dememek için amaçsızca dişlerimi kaybettim.
Söylentiden ibaret dilim unuttu görevini nihayet..
Asırlarca suskunluğun sinesine hançerler saplıyacağım
taki haykırışım yanlışlıkla bana kıyana dek.
Yine ben ve yine şeffaflığı tufanlarımın
bilinmeyenler yok olma arefesinde, intiharin eşiğinde.
Yalnızlık!. ısrarla damlıyorsun üzerime.
muzaffer oldun sanma benim cenaplarım çok yakında
her ansızlıkta gelirler bilinmez ki ne zaman!
Sen haricinde kalmazsa kimseler kıy canıma o an
baş kumandanı bu gövdelerin kara düşmanı savaşın,
sende mi cok uzakdasın sende mi mağlubiyet haber veriyorsun?
Ben ayrılsam bedenimden böyle olmazdım.
Hem kısaca can dedigin nedir ki
en son kalacagı zannedilen bir ucube...
Gönül isterki sözlerde uyabilsin bu ritme
sen hüsran hazinelerine liyakat toplamak icin çırpınmadın!
Aldığım yarım yamalak desturlara
hükmetme silahiyetiyle karşına geleceğim.
Gün olur...
şafakların dağarcığından yok olacağımı dinlerim
aydınlık diye aldandığım zerrelerden
ve gün olur...
biçare kalırım kapında, ellerimi dahi tutamaz olursun.
Bu hikaye uzun ve bu hikaye cana zarar,
Razı olabilirim içimi deşmesine hasretin acımasızca.
Gelişimin kuytusunda, kıyısız suların can damarında
Parlak gecelere menfi görevleri yazdım
Ben ayrılsaydım bedenimden böyle olmazdım.
Aeb
|
