Unutmadım
köy akşamına çöken yalnızlık /
horoz sesinde aralanan şafakta
tükeniyordu / güne karışıyordu çocukluğum...
taşlı yollarda bakarken karıncalara /
düşünüyordum / alnım terliyordu /
dalıyordu bakışım / yoksulluğumu yaşıyordum...
saçaklara takıyordum sokak lambalarını /
altında koşuyordum / gözümde uzanıyordu
taşlar ardındaki deniz / yakamoz topluyordum...
aşkın adını yazıyordum kumlara/gençliğimi
dalgalara kaptırıyordum / akşamıma dönüyordum yeniden /
akşamımda yalnızlığımı yakıyordum /
görmüyordun...
bir çeşme vardı / hayat akıyordu /
şırıltısı ağıttı / karanlığıma!
sonra can veriyordu bir bostanın
biber yaprağına / acıyı tanıyordum:
gençliğime maya / kabarıyordu yıllar...
sığmadı kabına!
birazını sana veriyordum / almıyordun.
seni bilmesem / hasretini bilmesem / bana
-yıllarımı al- dermiydim sanıyordun?
az mı buluştuk evin köşesinde:
iki duvarda iki sırt / avuçlarımızı tanır
tuğlalar / sonunda yıktık
bendim altında kalan / sen ağlıyordun aşkına /
UNUTMADIM
Tayyibe Atay
|
