Lacivert
zaman beni unutuyor denizin mavisinde
kalbimin kızılı gözünün karasında
aylak bir saat işliyor
sana inat benden uzaktaa
hayata öfkem karışmış
biraz kırgın biraz bulanık rüyalarımm
artık kendi çocukluğumun büyüyen sokaklarındayım
içimde aşk derin
içimde hasret derin
içimde kavga derin
ben kimin
ben neden
hala seninim
eskisin istemediğim duygularım biraz yorgun
hangi iskelenin nöbetinde şimdi gemilerim
ben kaçak kaptanıyım senle başlanan seferimin
martılara dokunsam
martıları okşasam
kız kulesine yanaşıp
bir salacak sabahında
seni bana ayırsam
sormadan inanırmısın hayatıma
inanırmısın inanmadığın kadar
inanırmısn terketmediğin kadar
inanırmısın bin yıl tanıyormuş kadar
senden gitmediğim kadar gidiyor geceler deniz mili
sabahlar eksik
gözlerin gibi
ellerin gibi
şiirler gibi
gökyüzüne sakladım tek gamzeni
gideceksen gökyüzü gibi sessiz git
kalacaksan gökyüzü kadar lacivert olsun yüreğin
Naşide Göktürk
|
